از اشاراته السهیلی (9)

1. با فرا رسیدن عصر هابز Hobbes امورمجردات غیرمادّی (روحانی) از فلسفه جدا می­شود. جهان در غالب جسم میرا خلاصه می­گردد و متافیزیک از آسمان به زمین باز می­گردد.

2. در آکادمیای سده­ی چهاردهم میلادی، سنت تفکر غالب همان نهضت اصالت تسمیه The Nominalist Movement یا حرکت اصالت وجود لفظی است.

3. اصولاً از خصوصیات فلسفه جدید غرب نگاه ویژه­ی آن به انسان است. نگاه فلسفه از آسمان به سمت انسان بر روی زمین دوخته می­شود. حیطه­ی نخست یا همان اندیشه کردن در باب محتویات جهان ممکن غیرمادّی به دانش الهیات Theology سپرده می­شود.

4. بقول کارل پیرسون Karl Pearson یک رابطه­ی علّی می­تواند صرفاً توالی منظم بین پدیده­ها باشد و نمایانگر هیچ چیز دیگری نباشد. این ادله را در انکار برهان نظم در اثبات واجب­الوجود اقامه می­کند.